ประสบการณ์ใหม่ Google and me

ไม่ได้เขียน blog มานานมาก ล่าสุดน่าจะตอนที่พี่บิ๊กบังยึดอำนาจจากพี่เจ้าของเรือใบสีฟ้า ตอนนี้พี่บิ๊กบังกระโดดมาใส่สูทเป็นรองนายกไปซะละ... อืม ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับที่จะเขียนเลย

วันนี้มีความภาคภูมิใจจะมาเล่าสู่กันฟังครับ ใช่แล้ว.. หลายๆคนที่สนิทๆกับผมจะรู้อยู่แล้วว่าผมได้มีโอกาสสัมภาษณ์กับบริษัทยักษ์ใหญ่อย่าง Google นับได้ว่าเป็นประสบการณ์ครั้งใหญ่อีกครั้ง และผมภูมิใจไม่น้อยเลย แม้หนทางจะยังอีกยาวไกล แต่เพื่อนๆหลายคนบอกว่า "แค่ได้สัมภาษณ์มึงก็ภูมิใจได้แล้ว" ผมก็เลยเชื่อเพื่อน...

วันนี้ตื่นตั้งแต่ตีห้ากว่า เรียกว่าแหกตาตื่นกันทีเดียวเพราะเมื่อคืนก็นอนดึก (ไปดื่มไวน์กับอาจารย์ใจดีมา) เพราะเช้านี้มีนัดสัมภาษณ์ตอน 7:00 โมงกับคนจาก Google ที่ Headquarter ที่ Mountain View แล้วอีกคนก็จาก Google Singapore ที่บังเอิญเป็นคนไทยเหมือนกัน (เข้าใจว่าจบจากธรรมศาสตร์ด้วย) ผมไม่รู้ว่าเค้าจะสัมภาษณ์อะไรผม ก็เลยไม่ได้เตรียมตัวมาก แค่นั่งอ่านความรู้พื้นๆเกี่ยวกับบริษัทไว้นิดหน่อย แล้วก็เดี๋ยวไปวัดดวงกัน พอโทรมาปุ๊บจากที่นั่งงัวเงียอยู่ ก็ถึงกับเกิดอาการคายน้ำทางผิวหนังทันที โมเลกุลเหงื่อนเล็กๆออกมาตามผิวหนังทั้งๆที่ข้างนอกฝนตกแรงเชียว เค้าไม่รีรอ รีบยิงผมด้วยคำถามเป็นชุด ออกแนวทุบหม้อข้าวออกศึกอะไรประมาณนั้น จากที่ฟังดู เธอน่าจะเป็นหญิงเก่ง วัยกลางคน ผมโดนคำถามที่เรียกว่า "อ่ะ กูให้มึง 2 วิ ตอบมาให้ดี"... อารมณ์ตอนโดนคำถามเสร็จ ภาพพี่อี้จากที่เคยไปออกรายการ"อัจฉริยะข้ามคืน"มานั้นกลับมาอีกครั้ง ถ้าผมตอบผิด คุณผู้หญิงนี่เค้าจะบอกกับผมมั้ยว่า..."คูณทามดีแล้วน่ะค้า แต่อย่างดีม่ายพอ" ถ้าโดนมุกนี้มา ผมคงวางสายเลยทีเดียว...

ผ่านไปกับการสนทนาแรก 29 นาทีเศษๆกับแหม่มจากอเมริกา รอได้อีกสักครึ่งชั่วโมง ก็เจอกับคุณคนไทย คราวนี้ค่อยยังชั่วครับ พูดภาษาไทย ทำให้สบายใจกว่า คุยกันก็จริงๆคำถามไม่ต่างจากรอบก่อนๆ เลยไม่่ค่อยมีปัญหาอะไร มีการถามเชิงให้คิดบ้าง แต่ก็ผ่านไปได้โอเค... ผมหมายถึงว่าโอเคสำหรับผมอ่ะนะ สำหรับเค้าเนี่ย ผมไม่รู้

ถึงตอนนี้ ความง่วงกลับมาถาโถมแล้วครับ เพิ่ง 9 โมงกว่าๆ อีกตั้งสิบกว่าชั่วโมงสำหรับวันนี้ เฮ้อ.. จะรอดมั้ยเนี่ย...เอาใจช่วยผมด้วยนะครับ

(Hi)story of Power Prawns

มาแล้วครับ มาแล้ว... ไม่ได้เขียนมาตั้งนาน วันนี้ต้องขอมาเขียนอะไรนิดๆหน่อยๆท่ามกลางเสียงประท้วงและอากาศอบอ้าวแถวๆท่าพระจันทร์ แต่ไม่ต้องห่วงครับ ไม่เกี่ยวกับการเมืองใดๆทั้งนั้น

วันนี้มีโอกาสได้เดินผ่านป้ายคณะและพบว่า ป้ายที่มีรูปพวกผม Power Prawns ได้หายไปซะแล้ว โอ้ มันรวดเร็วจริงๆ เมื่อวานยังเป็นดารากันอยู่เลย วันนี้หายวับไปซะละ.. จะว่าไปการได้ประสบโชคโดยการได้อยู่ท่ามกลางเพื่อนๆที่เก่งๆในทีมนี้ ทำให้ได้มีโอกาสไปเจออะไรใหม่ๆและมีค่าเต็มไปหมด ใครจะไปคิดล่ะครับท่านผู้อ่าน ว่าผมจะได้ไปไกลถึงอเมริกาแล้วกลับมายังได้ไปออกรายการเกมโชว์ทำให้ต้องรับสายกันไม่ได้หยุด ขออนุญาตนำบางส่วนมาให้ได้อ่าน

เพื่อนป๋อง: "ถึงรู้ว่ารายการอัด แต่ขอลุ้นก่อน เดี๋ยวทับถมทีหลังถ้าตกรอบ อิอิ"

อ่ะนะ อิอิ นี่มันอะไรเหรอครับ ถ้ามันเป็นเสียงหัวเราะเนี่ย มันช่างยากในการออกเสียงจริงๆ

เพื่อนโบ: "ชิว ทำไมอ้วนเงี้ย"

อ้าว ไม่รู้เหรอเดี๋ยวนี้เทคโนโลยีมันไปไกลขนาดไหนแล้ว มันทำให้เราไม่เหมือนตัวจริงได้ โฮ่ๆน้อง ต้องตามเทคโนโลยีหน่อยนะ เดี๋ยวนี้โลกมันหมุนเร็ว

Maja: "My mom got very excited last night because she thought you would be on the show last night. Hehe. Your is next week right?"

อันนี้ก็เร็วไปอาทิตย์นึงนะครับ ส่งมาเป็นคนแรกเลย รายการเค้ายังตัดต่อไม่เสร็จเลย

ก็อย่างนี้ล่ะครับ ชื่อเสียงอะไรพวกนี้มันมาไวไปไว ต้องอย่าไปยึดติด ไม่งั้นปวดใจครับ ตอนนี้ผมมีความสุขกับการใช้เวลาว่างๆให้ไม่เป็นประโยชน์มาก อ่ะ ใครที่ไหนเค้าใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์กันล่ะ ไม่เชื่อไปถามเด็กๆสมัยนี้ที่เอาแต่แต่งตัว นั่งเรื่อยเปื่อยแถวๆ Center Point ที่พูดจาภาษาดาวนาเม็กดูสิ ผมว่าผมก็เรียนภาษาไทยมาเยอะนะครับ เจอเด็กแถวๆนั้น เนี่ย ถึงกับไม่รู้ว่ามันพูดอะไรกันอยู่ ถ้าจะให้ทักเนี่ย ผมคงพูดได้แค่ "สวัสดี ชาวโลก"

อยากจะบอกเพื่อนๆในทีม Power Prawns ว่าขอบคุณจริงๆที่ให้โอกาสและอดทนกับผมมาตลอด ดีใจและเป็นเกียรติจริงๆที่ได้อยู่ร่วมทีมกับคนเก่งๆ มันเป็นช่วงเวลาที่สั้นถ้าดูตามปฏิทิน แต่สำหรับผมมันยาวนานมากในแง่ของประสบการณ์และความทรงจำ ไว้มีโอกาสเนี่ย ไปหาอะไรกินกันนะเพื่อนๆ แถวๆ POV ดีมั้ย

กระบี่

ถ้าพูดถึงสถานที่ท่องเที่ยวที่ผมชอบมากที่สุดแห่งหนึ่งก็คงจะไม่พ้น"กระบี่"... กระบี่ เป็นจังหวัดที่มีหมู่เกาะสวยงามเยอะมาก ถ้าคุณลองไปค้นหาใน Google คุณก็จะพบข้อมูลทั่วๆไปอย่างเช่น

"จังหวัดกระบี่มีทรัพยากรทางทะเลที่สวยงามมาก มีชายฝั่งทะเลติดกับทะเลอันดามัน ยาวประมาณ 160 กิโลเมตร มีหมู่เกาะน้อยใหญ่ประมาณ 130 เกาะ ส่วนใหญ่เกาะแต่ละเกาะมีชายหาดขาว สวยสะอาด โดยเฉพาะเวิ้งถ้ำตามเกาะต่าง ๆ จะเป็นแหล่งศึกษาประวัติศาสตร์ทางทะเลได้เป็นอย่างดี สำหรับเกาะที่มีความสวยงามมากที่สุดและเป็นแหล่งท่องเทียวติดอันดับโลก เช่น หมู่เกาะพีพี เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีเกาะลันตาน้อย เกาะลันตาใหญ่ เป็นที่ตั้งของอำเภอเกาะลันตา"

ใช่เลยครับ... พีพี... หมู่เกาะพีพีเป็นสถานที่ที่ผมชอบไปมาก ผมไปพีพีมาแล้วสองครั้ง แล้วทั้งสองครั้งก็เป็นประสบการณ์ที่ดีจริงๆ ผมชอบไปทะเล เพราะทะเลให้ความรู้สึกสบายแบบที่กรุงเทพหรือเมืองใหญ่ๆใดๆไม่สามารถให้ได้ (อ้อ.. ยกเว้น Sydney ที่บังเอิญติดมหาสมุทร แล้วผมก็ชอบนั่ง Ferry ที่ Sydney ด้วย)

ผมอยากกลับไปพีพีอีกครั้ง ถ้าไปครั้งหน้าผมคงจะขอเปลี่ยนผู้ร่วมเดินทางสักครั้ง... ครั้งนี้ผมอยากจะไปกับคนพิเศษของผมบ้าง เฮ้ย... เดี๋ยวครอบครัวผมมาอ่านอาจจะเสียใจได้ คือครอบครัวก็พิเศษครับ แต่คราวนี้ผมหมายถึงแฟน.. ^.^ เพราะทั้งสองครั้งที่ผมไปพีพี ผมไปกับที่บ้าน คราวนี้คงจะดีถ้าได้หนีรถติด มลพิษ และแท็กซี่มิเตอร์ไปเที่ยวเกาะพีพีกับแฟนบ้าง แต่ไม่รู้ว่ากว่าจะว่างตรงกันเนี่ยจะอีกนานแค่ไหน คงจะดีถ้าได้ไปช่วงฤดูร้อนปีหน้า ... อืม... ไปนั่งดื่มอะไรเย็นๆ ฟังเสียงคลื่น ให้ลมพัดเบาๆในขณะที่เรานั่งบนเก้าอี้ผ้าใบ ปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยที่ไม่ต้องคิดมาก คงจะเป็นการพักผ่อนที่ดีมากๆ

ผมว่าข้อดีของการไปเที่ยวทะเลคือการที่เราไม่ต้องทำกิจกรรมต่อไปนี้

• รูดบัตรเข้างาน
• เปิดอีเมลล์แล้วพบว่ามีอะไรต้องตอบมากมาย บางอันด่วน บางอันทักทายคุณอย่างกะรู้จักมานาน บางอันเร่งงาน แล้วอีกหลายๆอันทำให้เราต้องตื่นตาตื่นใจ
• กินข้าวเหมือนหนีตาย แย่งกันกิน แย่งกันนั่ง แล้วรีบกลับไปทำสองข้อแรกที่พูดถึงมาแล้วข้างบน
• รอลิฟต์ บางครั้งจะหงุดหงิดได้ถ้าพบว่าลิฟต์เต็มทั้งๆที่รอมาตั้งนาน
• ประชุม การประชุมไม่ได้สนุกทุกครั้งไป
• พบลูกค้า ถ้าเจอลูกค้าดีก็ดีไป เจอลูกค้าไม่ดีก็เซ็ง
• อื่นๆ แล้วไว้ผมจะมาเขียนเพิ่มว่าข้อดีของการไปทะเล ทำให้เราหลุดพ้นจากอะไรอีกนะครับ

สุดท้ายแล้ว ถ้าให้บอกว่าที่แรกที่คิดถึงในการไปพักผ่อนคืออะไร สำหรับผมแล้ว ทะเลนี่แหละครับ แล้วไว้ไปเที่ยวทะเลกันนะครับ